Dodentocht 2015, 2016 en 2017

Wat is de Dodentocht?

De dodentocht is een wandel evenement dat uit gaat van kadee Bornem. Het doel is om 100Km te stappen in minstens 10 uur en maximaal 24 uur. Het is dus een wandelen evenement en geen wedstrijd, want je moet er minimaal 10 uur over doen. Hier bij is wel een klein achterpoortje, de start is om 21 uur dus mag je niet vroeger dan 0700 over de finish wandelen. Dus als je pas tegen 2130 over de start wandelend, kan je nog altijd om 0700 toekomen maar win je dus 30min. Het enige nadeel is dat je dan heel veel mensen moet gaan voorbij steken (13.000) en dit kan wel eens moeilijk worden op sommige plaatsen.

Waarom en hoe?

Eigenlijk was het oorspronkelijk idee om deel te nemen aan de dodentocht niet van mij, maar van een vriend (bedankt Zino). Met deze, en andere vrienden, ging ik regelmatig gaan wandelen in de Ardennen. Tijdens één van deze wandelingen kwam hij met het idee om ons in te schrijven voor de dodentocht. Zo gezegd zo gedaan, het jaar 2015, hebben wij ons dan ingeschreven voor de dodentocht. Hoe dichter de start van de dodentocht kwam, hoe meer het idee in mijn hoofd begon op te spelen waarom zou ik deze niet lopen? Toen liepi ik al regelmatig, ik zat toen ook mijn eerste jaar bij Defensie en had wel het gevoel dat ik goed bezig was. Dat ik dus fysiek sterk stond.
Want ja hoe moeilijk kan het zijn 100Km tegen 10Km/u af teleggen. Ik doe er dan 10 uur over en het zit er op. Met dit idee in mijn hoofd begaf ik mij op 14 augustus 2015 naar de start. Toen nog de originele start in de straten van Bornem, het smalle straat bergaf, dat was veel volk bij elkaar!

De Start

Mooi op tijd stond ik klaar voor de start van de dodentocht 2015, editie 45. Zoals eerder al gezegd stond er veel volk aan de start, een goeie 12.000 personen. Ik heb mezelf proberen naar voor te brengen maar dit ging maar moeizaam. Eenmaal vertrokken lag mijn tempo meteen vrij hoog, wat wil je, jong, onbezonnen en nog volledig fris. Over de eerste 50 kilometer valt niet veel te zeggen, deze ging vlot en heb deze zelf afgelegd in iets minder dan 5u. Ik voelde mij super, ik had verwacht dat het goed ging gaan maar niet zo goed natuurlijk! Ik was dus goed onder weg om binnen de 10u binnen te zijn. Tot kilometer 50… daar in brouwerij De Palm stonden mijn Moeke, zus en Pauline als supporters in de rustpost te wachten op mij. Achter wat gegeten en gedronken te hebben was het tijd om terug te vertrekken. Eenmaal de palm verlaten en ongeveer 5kilometer verder is het serieus berg afgegaan beginnen gaan met mij, vooral op het fysieke vlak dan.

De aftakeling

Achter de pauze in het CP, dat in het midden lag, is het nog 5 kilometer goed gegaan en daar na is het snel berg afwaarts gegaan. De benen waren niet meer dezelfde als daar voor en begonnen te verkrampen, de voeten begonnen ook wat meer tegen te werken, ze voelde doortrapt en deden zeer. Het kort pauzeren aan de CP lukte en dan terug vertrekken lukte ook niet meer zo vlot. En toen zijn de kramp beginnen komen, in de benen, op welk moment of welke afstand dat ik toen was weet ik niet goed meer. Wat ik wel nog weet is dat de krampen zich in beide benen lieten voelen. Hierdoor moest ik beginnen wandelen want lopen lukte niet meer door de krampen. In de eerste fase was het kramp krijgen, stopen, beginnen met wandelen en terug beginnen lopen. In het beginnen kon ik nog 1Km lopen en was ik er na 200 meter wandelen vanaf en kon ik terug starten met lopen. Dit veranderde langzaam naar het omgekeerde 1km wandelen en 200 meter lopen. Meer en meer moest ik beginnen stretchten tegen de krampen. Hier door, kan ook niet anders, ben ik veel tijd verloren en wist ik dat de 10 uur voor in vuilbak was. Dat was jammer maar het maakte niet veel uit, ik was al te ver geraakt om te stoppen. Het was tot aan de finish.

De laatste 5Km

De laatste 5km van de dodentocht zijn al (zolang ik mee doe) de zelfde, ze beginnen ongeveer aan het einde van de dijk waar je terug de straat op gaat. Wat ik voor mij zelf wel al had uitgemaakt was dat ik de laatste kilometer wel wou lopen. Voor mij zelf, ik weet ook nog zeer goed dat die laatste kilometers emotioneler waren dan ik had verwacht, verwacht ik veel gezegd want ik had hier nog niet bij stil gestaan eigenlijk. Hier bij de laatste kilometers heb ik mij wat ingehouden omdat ik die laatste kilometer echt wel wou lopen. Wat ik toen nog niet wist was dat is dat er nog een heuvel in zit. De berg op stelt niet veel voor maar het stelde wel genoeg voor op dat moment maar ik was er, eindelijk, mijn 1ste editie van de dodentocht zat er op en hier heb ik 11u en39 minuten overgedaan.

Erna

Achter alles wat te laten bezinken, had ik over de deelnamen wel een goed gevoel aan overgehouden. Het was afzien en zeker niet altijd even leuk maar dat maakte snel plaats voor iets anders iets wat ik nu nog altijd niet weet wat het… en ik moest eigenlijk wel opnieuw proberen want ja, de 10uur die ik wou overdoen was niet gelukt en dat was nu wel een doel geworden. Dus begon ik meer trainen, vooral op die langere afstanden, ik schreef mij in voor wedstrijden, over al een beetje van rond de kerktoren naar de Ardennen terug naar de zee. Deze waren niet voor de competitie of toch de meeste niet, het was trailen en buiten zijn, voor het plezier dus.

2016

Beter getraind als vorig jaar stond ik moet volle moed in 2016 terug aan de start van de dodentocht, editie nummer 47. Over deze editie valt niet veel te zeggen, behalve dat ik gezelschap aan mijn zijde had. Mijn moeke heeft van af kilometer 10 heel de tijd naast mij gefietst en sinds dien doet ze dit elk jaar, we zeggen niet veel maar indien nodig kan er al is gebabbeld worden. Kleine anekdote; dat jaar, toen ik toe kwam op één van de laatste CP kwam er iemand van het toilet, lichtjes in paniek omdat hij in slaap gevallen was en zich effe niet bewust was van waar hij was op dat moment. De editie van 2016 heb ik afgelegd in 11H12min. We waren weer wat dichter bij ons doel, misschien niet veel maar toch een stapje. Niet onbelangrijk, zonder krampen deze keer!

3de keer goeie keer?

Op 12 augustus 2017 stonden we (mijn Moeke was terug van de partij) terug klaar in Bornem, klaar om nog eens een poging te wagen om binnen de 10Hr binnen te zijn. Deze keer ging het goed zeer goed zelf. Want na 9uur en 53 min stond ik aan de finish, zoals ik al zei in het begin, als je later begint, kun je er minder dan 10uur overdoen. Op dat moment ging er een beetje ongeloof bij mij binnen, 100Km op 10uur eindelijk. Ik was er “vanaf”

Gehaald, wat nu?

Ik was dan eindelijk onder die 10 uur geraakt… Was dit dan genoeg en kon ik dan eindelijk dit stukje afsluiten?
Niet echt, sindsdien heb ik elke editie mee gedaan dat ik thuis was, ook als ik daags nadien ergens moest zijn, de route is bijna elk jaar, (sinds 2024, als ik niet fout ben, hebben ze de route aangepast) het zelfde maar de sfeer die er hangt is zo aangenaam samen met de mensen langs de kant die staan te supporteren, dat is gewoon fantastisch. Dat is een van de reden dat elk jaar terug probeer deel te nemen, het enige wat mij nog eens te doen staat is de dodentocht eens te wandelen…

Bedankt om te lezen.